Young Thai Artist Award - 3D - -

< กลับ

สาขาศิลปะ 2 มิติ

TWO DIMENSION ART

a balloon

พลวัฒน์ สามิดี

อ่านเพิ่มเติม

“ผมมองว่า ศิลปะคือเครื่องมือในการแสดงออกทางความคิดผ่านภาษาภาพ ซึ่งเปิดพื้นที่ให้เราแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ งานศิลปะที่สื่อสารกับผู้คนได้ อย่างแรกคือ ต้องมีความงามในเชิงกายภาพ ความงามซึ่งไม่อาจจำกัดความไว้เพียงความงามในด้านบวกเพียงอย่างเดียว ด้านลบก็มีความงามเช่นกัน อย่างที่สองคือ งานนั้นต้องมีเอกภาพ โดยที่เนื้อหา รูปแบบ และเทคนิคสอดคล้องสัมพันธ์กันอย่างเป็นหนึ่งเดียว”
พลวัฒน์ สามิดี คือศิลปินในสังกัด Number1gallery เจ้าของผลงานที่มีชื่อว่า ‘แปรรูป’ (Processing) ซึ่งได้รับรางวัลดีเด่น สาขาศิลปะ 2 มิติ ในโครงการรางวัลยุวศิลปินไทย 2562 หรือ Young Thai Artist Award 2019
2 ปีต่อมา พลวัฒน์ตั้งใจผลิตผลงานเพื่อส่งเข้าประกวดอีกครั้ง ผลงานชิ้นนี้มีชื่อว่า ‘ทองไม่รู้ร้อน’ (Feign Indifference) คว้ารางวัลยอดเยี่ยม สาขาศิลปะ 2 มิติ ในโครงการรางวัลยุวศิลปินไทย 2564 หรือ Young Thai Artist Award 2021 มาครอง
ความฝันของพลวัฒน์คือการได้ทำงานในแวดวงศิลปะและเติบโตเป็นศิลปิน ทว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่เคยง่าย เขาจึงไม่หยุดฝึกฝนและพัฒนาตนเองอยู่เสมอ
เขาเป็นเด็กต่างจังหวัด เกิด และเติบโตที่จังหวัดเลย วัยเด็กของเขาเต็มไปด้วยกิจกรรมพื้นบ้านอย่างการยิงนก ตกปลา ตามวิถีชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่น เดิมทีในช่วงประถมศึกษาปีที่ 3 เขาตั้งใจจะเข้าเรียนในโรงเรียนกีฬา แต่ด้วยสภาพร่างกายที่ยังไม่พร้อม เขาจึงไม่ได้เข้ารับการคัดเลือก โชคดีที่ในช่วงประถมศึกษาปีที่ 5 เขาได้พบกับครูศิลปะท่านหนึ่ง ซึ่งการพบกันครั้งนี้เองที่กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของเขา
โจทย์วาดภาพที่เขาได้รับในวันนั้นคือ ‘จงวาดปลาคาร์ป’ พลวัฒน์เล่าว่า ในตอนนั้นเขายังวาดปลาคาร์ปไม่เป็นเลย บังเอิญว่ารุ่นพี่ข้างบ้านเป็นคนชอบสักลายเขาจึงขอให้รุ่นพี่ช่วยวาดตัวอย่างให้ดู แล้วนำไปวาดและลงสีเองในภายหลัง ผลงานชิ้นนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เพราะเขาได้รับคะแนนระดับ A
“ครูให้ผมขยายชิ้นงานเป็นขนาด A2 และวาดด้วยสีชอล์กน้ำมัน ผมยังจำได้ดีว่าเป็นภาพปลาคาร์ปที่ว่ายวนอยู่ในน้ำ เส้นทางศิลปะของผมเริ่มต้นจากตรงนั้น หลังจากลองขยายชิ้นงานแล้วทำได้ ครูก็ชวนผมออกไปแข่งวาดภาพสด และประกวดตามเวทีต่าง ๆ ต่อมาในช่วงมัธยมปลาย ผมเลือกเรียนแผนศิลปะ–ดนตรี ที่โรงเรียนศรีสงครามวิทยา ซึ่งเปิดโอกาสให้ฝึกฝนศิลปะได้อย่างเต็มที่ เพราะมีวิชาศิลปะให้เรียนถึงสัปดาห์ละประมาณ 12 คาบเลยทีเดียว”
พอจบ ม.ปลาย พลวัฒน์จึงตัดสินใจเข้าเรียนต่อที่คณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
“โรงเรียนของผมเน้นด้านศิลปะอยู่แล้ว รุ่นพี่ที่มีฝีมือหลายคนก็มักเลือกเรียนที่นี่ รุ่นพี่หลายคนที่ผมสนิทเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ผมได้ติดตามความเคลื่อนไหวของเขาผ่านเฟซบุ๊ก เห็นเขาโพสต์กิจกรรมของมหาวิทยาลัยอยู่บ่อย ๆ ซึ่งดูน่าสนใจมาก จนกลายเป็นแรงบันดาลใจที่ค่อย ๆ ซึมซับเข้ามา ระหว่างเรียนผมก็เริ่มศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับที่นี่อย่างจริงจัง และเมื่อเรียนจบ ก็ไม่ลังเลที่จะสมัครเข้าคณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากรทันที”
ในช่วงปี 2 ระหว่างที่กำลังศึกษาอยู่ในคณะและมหาวิทยาลัยในฝัน พลวัฒน์ยังคงได้รับแรงบันดาลใจอย่างต่อเนื่อง จึงได้สร้างสรรค์ผลงานที่เขาภูมิใจอย่างยิ่ง ได้แก่ ‘แปรรูป (Processing)’ และ ‘ทองไม่รู้ร้อน (Feign Indifference)’
“ช่วงที่ผมสร้างสรรค์ผลงานชื่อว่า แปรรูป ผมสนใจประเด็นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม และตั้งคำถามถึงบทบาทของมนุษย์ที่เอาสิ่งมีชีวิตมาใช้เป็นเครื่องประดับฐานะ ภาพในผลงานคือโต๊ะที่ปูด้วยหนังสัตว์หลากชนิด เช่น เสือ จระเข้ วัว ลิง และงู ใต้โต๊ะคือโครงกะโหลกสัตว์ที่ถูกพรากชีวิตไป ส่วนด้านบนคือผลิตภัณฑ์แปรรูปอย่างกระเป๋า เข็มขัด และรองเท้า สัตว์เหล่านี้ถูกเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นของใช้ เพื่อตอบสนองรสนิยมและภาพลักษณ์ของมนุษย์ ผมอยากชวนให้คนดูตั้งคำถามว่า ของสวยงามเหล่านี้แลกมาด้วยอะไรบ้าง
“ผมอยากให้คนตระหนักถึงสิ่งที่เรามีอยู่ เพราะตอนนี้สัตว์หลายชนิดเริ่มจะสูญพันธุ์ไปแล้ว ถ้าเรายังใช้ชีวิตแบบไม่ใส่ใจแบบนี้ต่อไป พวกมันอาจจะหายไปจากโลกจริง ๆ ผมจึงอยากให้ผลงานชิ้นนี้สะท้อนปัญหาด้วยความเห็นอกเห็นใจ เพราะสัตว์ก็มีชีวิต มีความรู้สึก และมีครอบครัวเหมือนกัน”
แรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานของเขาเกิดจากความตั้งใจที่จะสะท้อนปัญหาสำคัญในสังคมอย่างลึกซึ้ง เนื้อหาที่เขาสื่อสารจึงมีความหลากหลายและเปลี่ยนแปลงตามบริบทของแต่ละช่วงเวลา ทั้งปัญหาทางศาสนา สิ่งแวดล้อม การเมือง ปัจเจกบุคคล รวมถึงการตั้งคำถามและสำรวจความเป็นตัวตนในแง่มุมต่าง ๆ ซึ่งทำให้ผลงานของเขามีความหมายและสะท้อนความจริงในสังคมอย่างทรงพลัง อย่างผลงานที่มีชื่อว่า ทองไม่รู้ร้อน
“ผลงานชิ้นนี้เป็นจิตรกรรมสีน้ำมัน ถ่ายทอดภาพชายสองคนที่นอนอยู่บนผ้าขาว และอีกหนึ่งคนนั่งอยู่ใกล้ ๆ ผ้าขาวมีลักษณะคล้ายรอยเปื้อนสีแดง ข้างหน้ามีผลส้มวางอยู่ และด้านหลังเป็นชายที่กำลังอ่านสุภาษิตสอนหญิง ตั้งคำถามกับโครงสร้างสังคมชายเป็นใหญ่ ผ่านสัญลักษณ์ที่วิพากษ์บทบาทของเพศชายในวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะในบริบทของความรุนแรงทางเพศ รายละเอียดอย่างดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาและผ้าขาวที่แทนผู้หญิง สื่อถึงความเปราะบางและการถูกครอบงำ ขณะที่ก้อนสีแดงแสดงถึงร่องรอยของความรุนแรงที่มักถูกกลบเกลื่อนด้วยกรอบคิดที่ชายเป็นศูนย์กลาง”
พลวัฒน์กล่าวว่า บางครั้งการนำเสนอเฉพาะด้านบวกอาจไม่เพียงพอในการสะท้อนความเป็นจริงของสังคม จำเป็นต้องแทรกเนื้อหาเชิงลบเข้าไปบ้าง เพื่อกระตุ้นให้ผู้ชมมองเห็นปัญหาได้อย่างชัดเจนและลึกซึ้งยิ่งขึ้น
หลังจากเรียนจบปริญญาตรี เขาเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทในคณะและมหาวิทยาลัยเดิม ด้วยความตั้งใจที่จะพัฒนางานอย่างต่อเนื่อง ต่อยอดความรู้ และท้าทายความหลงใหลภายในตนเอง
ระหว่างเดินหน้าพัฒนางานศิลปะ เขาก็พบอีกหนึ่งความฝัน คือการเป็นอาจารย์ที่ถ่ายทอดแรงบันดาลใจควบคู่ไปกับการสร้างสรรค์งานศิลป์ นั่นจึงเป็นเหตุผลให้เขาตัดสินใจศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ณ คณะและมหาวิทยาลัยเดิม เพื่อเดินหน้าสู่บทบาทใหม่ในฐานะทั้งศิลปินและผู้จุดไฟให้คนรุ่นถัดไป และในวันนี้ เขากำลังจะเริ่มต้นเส้นทางนั้นอย่างมั่นคง

ผลงานที่ภาคภูมิใจ

ชื่อผลงาน

-

Title of Work

-

ปีที่สร้างผลงาน

2568

Year or Product

2025