Young Thai Artist Award - 3D

สาขาภาพยนตร์

FILM

เอกพงษ์ สราญเศรษฐ์

เอก-เอกพงษ์ สราญเศรษฐ์ เจ้าของรางวัลยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์โครงการรางวัลยุวศิลปินไทย 2558 หรือ Young Thai Artist Award 2015 ผู้พาสารคดีสั้น‘คลื่นทรงจำ’ ชนะรางวัลสารคดีสั้นยอดเยี่ยม ณ ‘DMZ International Documentary Filmที่เกาหลีใต้

และในปีนี้ ผลงานเรื่อง ‘Breaking the Cycle’ของเขาก็ได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลหนังสารคดีระดับโลกอย่าง ‘Hot Docs CanadianInternational Documentary Festival’ และ ‘Los Angeles Asian Pacific Film Festival’(LAAPFF) ครั้งที่ 40 รวมถึงได้รับการ เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ‘Tim Hetherington Award’ในเทศกาลสารคดีชั้นนำของสหราชอาณาจักรอย่าง ‘Sheffield DocFest’ นับเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าภาพยนตร์ของเขามีความเป็นสากล และเป็นที่ยอมรับจากนานาชาติ

แต่กว่าจะผ่านมาถึงจุดนี้ เขาบอกว่าตนเองต้องสู้กับความไม่มั่นใจและไม่แน่ใจในตัวเองอยู่หลายครั้ง โดยเฉพาะความคิดที่ว่าเราไม่เก่งเอาเสียเลย แต่สิ่งที่ช่วยให้เขายังคงมีกำลังใจต่อไปก็คือ ‘รางวัลในตู้’ซึ่งกลายเป็นเครื่องเตือนใจว่า เขาคือคนที่ได้รับสิ่งเหล่านี้

“มีคนที่ทำหนังหลายคนมากที่อายุน้อย และรีบที่จะประสบความสำเร็จ พอรีบสิ่งที่เกิดขึ้นคือ เขาไม่สามารถรอให้ถึงวันที่จะสำเร็จได้ แล้วยอมแพ้ไปก่อนในขณะที่คนอื่นมีบ้านมีรถ ผมก็ยังทำหนังของผมไป

“ผมได้รับจดหมายปฏิเสธจากเทศกาลภาพยนตร์เยอะมากกว่าจะถึงวันที่ได้จดหมายตอบรับจาก Hot Docs Canadian International Documentary Festivalผมเลยมองว่าการอดทนรอจนถึงวันที่ตัวงานได้เดินทางไปพบกับผู้ที่เห็นคุณค่าของมันเป็นปัจจัยสำคัญไม่ใช่เรื่องฝีมืออย่างเดียว”

อ่านเพิ่มเติม

        “ผมคิดว่าทุกอย่างต้องใช้เวลา กระบวนการบางอย่างไม่สามารถใช้ทางลัดได้ เราต้องเสียเวลาไปกับมัน ไม่ต้องรีบสำเร็จจนเกินไป ขณะเดียวกัน การใช้เวลาก็ทำให้ตัวงานออกมาดีขึ้นโดยปริยาย สรุปคือ ความสำเร็จต้องอดทนรอ”
        เอก-เอกพงษ์ สราญเศรษฐ์ เจ้าของรางวัลยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์ โครงการรางวัลยุวศิลปินไทย 2558 หรือ Young Thai Artist Award 2015 เล่าถึงสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ นับตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงานศิลปะ หรือเรียกอย่างเจาะจงว่า ‘ทำหนัง’
        ความสามารถของเขาสะท้อนผ่านผลงานมากมาย ทั้งสารคดีสั้น ‘คลื่นทรงจำ’ ที่ได้รับรางวัล ‘DMZ International Documentary Film Festival’ ที่เกาหลีใต้ และชนะเทศกาลภาพยนตร์สั้นของประเทศไทย สาขาสารคดี เรื่อง ‘Breaking the Cycle’ ก็ได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลหนังสารคดีระดับของโลก ‘Hot Docs Canadian International Documentary Festival’ และเทศกาล ‘The Los Angeles Asian Pacific Film Festival’ (LAAPFF) หรือที่รู้จักกันในนาม ‘VC Film Fest’ ครั้งที่ 40 รวมถึงได้รับการ เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ‘Tim Hetherington Award’ เทศกาลสารคดีชั้นนำของสหราชอาณาจักรอย่าง ‘Sheffield Docfest’ โดยรางวัลข้างต้นมีความสำคัญคือการเชิดชูเกียรติของ Tim Hetherington ช่างภาพข่าวและผู้สร้างภาพยนตร์ที่ต่อสู้ด้านมนุษยธรรมและการตีแผ่ปัญหาของสังคมโลก
        กว่าจะมาถึงจุดนี้ เราคงต้องย้อนกลับไปพูดถึงผลงานที่ชื่อว่า ‘ฝน’ ผลงานที่พาให้เอกได้รับรางวัล Young Thai Artist Award โดยแฝงแนวคิดการทำหนังของตัวเขาเอาไว้ตั้งแต่ตอนนั้น หรือเอาเข้าจริง คือตั้งแต่สมัยเรียนด้วยซ้ำไป
        “ผมพยายามเล่าอะไรที่ไม่กล้าเล่าออกไป เพราะบ่อยครั้งเวลามนุษย์เล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเอง เรามักพยายามทำให้ผู้เล่าออกมาดูดี แต่ส่วนสำคัญที่เป็นตัวตนของเราจริง ๆ คือด้านที่เราไม่ได้เล่า ผมรู้สึกว่า มีความจำเป็นอย่างมากที่ต้องเข้าไปชนกับมันในฐานะคนทำหนัง เพราะมันคือสิ่งที่เป็นความจริงที่สุดแล้ว
        “ตั้งแต่ปี 2015 ผมเล่าเรื่องเกี่ยวกับเพศในตอนเด็ก เรื่องต่อมาก็ว่าด้วยการถูกฆาตกรรมของลุงที่คนในครอบครัวไม่พูดกันเลย ผมใช้วิธีการของสารคดีเข้าไปสำรวจ ช่วงหลังจึงพยายามขยายสิ่งที่เราเองเคยพยายามปิดบังให้ออกมาในหนังมากขึ้นเรื่อย ๆ”
        อย่างไรก็ตาม หลายครั้งเอกต้องสู้กับความไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่แน่ใจในตัวเอง ความคิดที่ว่า เราไม่เก่งเอาเสียเลย ไปจนถึงคำถามว่า เราจะทำสิ่งนี้ได้ไหม ซึ่งสิ่งที่ช่วยให้เขายังคงมีกำลังใจต่อไปก็คือ ‘รางวัลในตู้’ ที่ครั้งหนึ่งตัวเขาเคยรู้สึกว่าทั้งหมดเป็นเพียงความว่างเปล่า และไม่เห็นจะมีความพิเศษอะไรเมื่อได้มาอยู่กับตน
        แต่ในตอนนี้ รางวัลทั้งหลายกลับกลายเป็นเครื่องเตือนใจว่า คนที่ได้รับสิ่งเหล่านี้ และคนที่กำลังสงสัยในตัวเอง คือคนคนเดียวกัน ฉะนั้นแล้ว การยอมรับตัวเองจึงเป็นเรื่องสำคัญในการสร้างสรรค์งานออกมาจนเสร็จ ส่วนจะสมบูรณ์หรือไม่ ตรงนี้เขาขอให้คนดูเป็นผู้ตัดสิน
        “ในการทำงานเสร็จ ทางหนึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าเสร็จจริง ๆ เราแค่ยอมรับกับตัวเองได้แล้วว่า เราทำได้เท่านี้ในวันนี้ หลายครั้ง ความรู้สึกอยากแก้จึงมีไม่จบไม่สิ้น ซึ่งเป็นเรื่องของตัวเรามากกว่า ไม่ได้เกี่ยวกับตัวงาน งานอาจจะโอเคแล้ว แต่เราอาจรู้สึกว่า สิ่งนี้ยังไม่ดีที่สุดสำหรับเรา การเผชิญหน้ากับความสามารถตัวเอง ณ ตอนนั้น คือการยอมจบงาน แล้วให้คนอื่นดูเพื่อจะได้เริ่มใหม่”
        สำหรับอุปสรรคในการทำงาน เอกเลือกคำสั้น ๆ มาเป็นคำตอบ นั่นคือ ‘อายุขัย’
        “มนุษย์เรามีเวลาจำกัด บางทีก็ทำให้รู้สึกว่า เราต้องรีบแค่ไหน หรือจริง ๆ แล้วเราไม่ต้องรีบก็ได้ แต่ถ้าเราไม่รีบ ในชีวิตนี้เราจะทำหนังได้สักกี่เรื่อง เรื่องล่าสุดผมปาไป 6 ปี ถ้าผมทำ 10 เรื่องก็ 60 ปี แปลว่าผมทำหนังไม่ถึง 10 เรื่องแน่ ๆ ถ้ายังใช้เวลาเท่านี้ในการทำหนังเรื่องหนึ่งอยู่
        “สิ่งนี้ถือเป็นความกังวลรูปแบบหนึ่ง ผมว่าเราต้องอยู่กับความรู้สึกนี้ต่อไป เวลาที่เรามีความทุกข์ หลายคนอาจพยายามสลัดความทุกข์ทิ้ง เพราะคิดว่ามันคือสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรมี แต่ผมรู้สึกว่าบางครั้งเราเลี่ยงไม่ได้ที่จะไม่คิดถึงความทุกข์ เราแค่ต้องยอมรับก่อนว่าเรานึกถึงมัน แล้วต่อไป เราก็จะก้าวไปสู่ขั้นต่อ ๆ ไปของชีวิตเอง เราแค่ต้องรอเวลา และศิโรราบต่อความอ่อนแอ ถ้าเราปฏิเสธอยู่เรื่อย ๆ ก็ไม่มีทางไปต่อที่จุดอื่นได้เลย”
        ในฐานะคนทำงานศิลปะ
เอกเชื่อว่าหน้าที่ของคนทำงานศิลปะอาจไม่ต้องถึงขั้นเปลี่ยนแปลงสังคมหรือโลกใบนี้ แต่คือการทำงานศิลปะต่อไป อย่างน้อยก็เพื่อตัวเอง ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรก็ตาม
        “ต้องมีความมุ่งมั่น อุตสาหะ มีคนที่ทำหนังหลายคนมากที่อายุน้อย และรีบที่จะประสบความสำเร็จ พอรีบ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เขาไม่สามารถรอให้ถึงวันที่จะสำเร็จได้ แล้วยอมแพ้ไปก่อน ในขณะที่คนอื่นมีบ้านมีรถ ผมก็ยังทำหนังของผมไป
        “ผมได้รับจดหมายปฏิเสธจากเทศกาลที่จะไปฉายหนังเยอะมาก กว่าจะมาถึงวันนี้ที่ได้รางวัลจาก Hot Docs Canadian International Documentary Festival ผมเลยมองว่า การอดทนรอจนถึงวันที่งานเสร็จออกไปสู่สายตาคนดูเป็นปัจจัยสำคัญ ไม่ใช่เรื่องฝีมืออย่างเดียว แต่ศิลปะคือเรื่องของกระบวนการ หลายครั้งเราต้องล้มครั้งแล้วครั้งเล่า จนไปถึงความสำเร็จ ถ้าไปนึกถึงตัวชิ้นงานเลยอาจทำให้เรายอมแพ้ได้ง่าย” เอกฝากถึงคนทำหนังรุ่นใหม่ ๆ ที่กำลังอยู่ใน ‘กระบวนการล้ม’ เหมือนตัวเขาที่ผ่านมา
        ท้ายที่สุด ในอนาคตอันใกล้หรือไกล ไม่มีใครรู้ เขาหวังให้การทำหนังสามารถเป็นอาชีพเต็มเวลาสำหรับคนรุ่นถัด ๆ ไปได้ ไม่ใช่แค่ผู้กำกับ แต่ยังรวมถึงคนทั้งอุตสาหรกรรมที่กำลังทำงานหนักเพื่อตัวเองในตอนนี้
        “ผมหวังจะเห็นเยาวชนรุ่นถัด ๆ ไปสามารถทำอาชีพนักทำหนังแบบเต็มเวลาได้ อยากให้คนในอุตสาหกรรมหนังมีคุณภาพชีวิตที่ดี ทำงาน 8 ชั่วโมง ได้เงินเต็มเม็ดเต็มหน่วย มีเงินเหลือไปทำตามความฝันอื่น ๆ ของตัวเอง ไม่ใช่การหามรุ่งหามค่ำไปเรื่อย ๆ จนต้องสูญเสียอะไรสักอย่างไป ผมอยากให้การทำหนังเป็นอาชีพได้จนเราเกษียณ ทั้งตำแหน่งเล็ก ๆ และตำแหน่งใหญ่ ๆ เพราะทุกคนมีความสำคัญในฟันเฟืองนี้”

ผลงานที่ภาคภูมิใจ

ตัวอย่างซีนภาพยนตร์

ชื่อผลงาน

คลื่นทรงจำ

Title of Work

The Sea Recalls

ปีที่สร้างผลงาน

2561

Year or Product

2018

เนื้อเรื่องย่อ

ในปี 2559 นายกฤษณ์ สราญเศรษฐ์ถูกฆาตกรรมพร้อมกับภรรยาในบ้านพักด้วยปืน M16 หลานของเขา (ผู้กำกับ) กลับไปสำรวจเหตุการณ์และรำลึกถึงนายกฤษณ์เมื่อครั้งที่เขายังมีชีวิต ผ่านเสียงคลื่นของหาดสมิหลา

ตัวอย่างซีนภาพยนตร์

ชื่อผลงาน

ฝน

Title of Work

Fon Still

เนื้อเรื่องย่อ

เล่าเรื่องราวความรักของนักเรียนมัธยมต้น ระหว่าง “หนึ่ง” และ ”ฝน” ผ่านบรรยากาศชวนถวิลหาอดีต ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เหมือนคลื่นใต้น้ำที่ดำเนินไปท่ามกลางความสงบของชนบทภาคใต้